هیچ کودکی به دنیا نیامد،پیش از آنکه بستر آمرزشی برای مادرش نگسترانیده باشند.

کودک گرسنه نان میخواهد،شیرینی درمان فریبنده ایست.حال که به شیرینی قناعت کردم،چرا باتوم میزنید.

می شنوم صدای شکستن ورق های برگ را زیرقدم های عجولم.

این برگها به کجا میروند و من کجا؟

تکلیف لحظه هم با تقدیر .

 

قدم هایم درد میکند

 مرا 

بهتر بگویم

من را

گریزی از فهم حروف نیست

 

 فراموشی های ام

 

عمر دیگر می طلبند.

 

پدرم مرا فروخته بود

 

قبل از آن که اولین بازدم آهنگین ام را

 

به جهان مقرراتی تقدیم کنم.

 

حدس می زنم ابهام به این بزرگی

 

چیزی در جایی نهان کرده.

 

فقط حدس می زنم

 

زیرا من فراموش کار هستم

 

به دنبال ساعتی می گردم که روی دست ام است

 

چه بسا که زندگی زیر پای ام لگد می خورد

اين ترك خورده ي فشار تغيير
پوست شكم،
تكرار مي كند مادري را
گريزان لب خند لب مي گزد،
نشايد جنين نارس
اسباب قهقهه در غياب تجربه ي اصيل باشد!