تبليغاتX
چريكستان

مادربزرگم سالها پیش مرد

             میخواهی برایت قصه بگویم

                    از خدایی که مرا ایستاده نمی خواست

                              شاعری که میفروخت تمامش را

 

                                    فاحشه ای که می سرود تمام تنش را

                                          زیر شعر یک صیغه

                         انچه ترانه می سرود بی هیچ نایی در کهریزکهای تجاوز

                                                         

دست دراز میکند شرم تا خفه کند تمام اسپرمها را

              در دالانهای صیغه و شرف

                                    کتاب را می بندم

         کلاغی که به خانه اش رسیده قارقار پیروزی سر داده است

                       تاریخ را می گشایم

                                می خندم

+ نوشته شده در چهارشنبه 13 آبان1388ساعت 10:29 توسط ارنستو |

 

              من گالیله در کمال صحت عقل در شرایط خوب و هتلوار سلول کمتر از دونفره ام

               باگفتگو و مباحثه با بازجوهای فیزیکدان و نوابغ عصر با گفتگوهای پیچیده فیزیکی

              به این نتیجه رسیده ام که تمام نظریات و عقایدم در زمینه گردش زمین خزعبلات و موهوماتی بیش نبوده است

                جا دارد اینجا از بازجویان فیزیکدان انسان تشکر کنم

+ نوشته شده در جمعه 13 شهریور1388ساعت 14:24 توسط ارنستو |

کودکی در کوچه بازی می کند

                             با شعری مدام

                                  عموزنجیرباف ...

                                                -هو هو  میو میو-

                                                 ***

   عمویی پیر

          با زنجیری بافته بی هیچ شعر

                                مردی را ... می زند مدام

                                                   -تیک تیک  تاک تاک-

                                                ***

 مرد دیوار می بافد

               عمو زنجیر

                     زنجره اواز    

                           تمام کودکی رنگ می بازد     

+ نوشته شده در پنجشنبه 29 مرداد1388ساعت 17:8 توسط ارنستو |

سگ میزاید از اشکم ترس با پارس های مدام  تا وحشت خود را  پنهان کند در پشت دندانهای کثیفش

پارس کن پارس کن و دندانهای کثیفت را نمایان تر کن شاید ارضا شوی با دیدن زنی چادر به سر که از ترس دندانهای پلیدت اسیمه سر چادرش را رها میکند زیر چنگال های تو و میدود. شاید ارضا شوی از تماس چادر خاکی زنی با چنگالهای کثیفت. دندانهایت را نمایان تر کن تا کودکی در بغل مادرش بگرید و تو از شنیدن ضجه اش ارضا شوی. مواظب باش شلوارت را خیس نکنی از بس ارضا شده ای. نه خیسش کن که دامن تو تر است و باید ترتر شود تا همه دامن ترت را ببینند پس خیستر شو .بیشتر ارضا شو. خیستر شو. تف میکنم به تمامت  تر دامن کثیف.

+ نوشته شده در پنجشنبه 1 مرداد1388ساعت 13:54 توسط ارنستو |

صحت انتخابات تایید شد. اما اما این انتخابات مردم ایران را نیز تایید کرد . بی هیچ حضوری از هیچ شورایی. نه نگهبانش و نه هیچ دیگرش. وجود مردم بازیچه نبودنشان بیداریشان جانفشانیشان برای حق خود و ... همه بوسیله خود مردم تایید شد. اقتدار زورمداران شکسته شد و این ان پیروزی بزرگ است. و اکنون ما به میدان می اییم با شعار هر ایرانی یک رسانه ملی. در این کارزار مسخره ی رسانه ملی؟؟؟؟؟؟؟؟؟ با هدف اگاهی دادن و زنده نگهداشتن انچه که گذشت و اینده ای که پیش روست

هر ایرانی یک رسانه ملی.

+ نوشته شده در شنبه 13 تیر1388ساعت 9:41 توسط ارنستو |

در مقطع و شرایط حساسی قرار داریم. جوانان این اب و خاک برای گرفتن ان چیزی که سالهاست از انان به یغما برده شده دلاورانه می جنگند. برای اعاده وجودشان حیثیتشان برای اثبات بودن و اگاهیشان. ما همه در این وضعیت حساس مسئولیت سنگینی به عهده داریم. عکس العملهای منفعلانه در این زمینه با هر بهانه ای ما را در دادگاه خودمان تا همیشه محکوم خواهد کرد. اینجا ایران است سرزمین پسران با شرف و دختران با غیرت. من چه؟ تو چه؟ کجای این وادی ایستاده ام. ؟  روی سخنم با انانی که به احمدی نژاد هم رای دادند هست. دوستان اینجا فریادها نه برای موسوی که به خاطر وجود لگدمال شده مان است. به خاطر استفاده ای است که در تمام این سالها از ما جلوی دوربینهای تلویزیونی برای نمایش اقتدار خود کرده اند. برای اعتراض به بازیچه قرار دادنمان است. دوستان تف به غیرتمان که ببینیم مردان سیاه÷وش لبنانی و روسی پسران و دخترانمان را اینگونه با ضربات باتوم و زنجیر و ... بیازارند و ما هم به یاریشان بشتابیم. تف به شرفمان اگر سکوت کنیم و کاری نکنیم. وا غیرتا از این زنده بودن. وای.وای. وای.

+ نوشته شده در پنجشنبه 28 خرداد1388ساعت 12:15 توسط ارنستو |

........

+ نوشته شده در دوشنبه 25 خرداد1388ساعت 18:10 توسط ارنستو

قاب می افتد

    و شیشه اش

در کلامم فرو می رود

               سگ خونمرده می شود گوشه لبم

                                 -هو هو-

                                     -هو هو-

                               ***

میگزم^ لبم را

       مشت محکمی به دهانم میزنم

                           تا هیچ غلطی نکند

                                            دندانم

                                                لبم

                                                  امریکایم

                            ***

 دندان

      لب

        امریکا

           هیچ غلطی نمی توانند بکنند

                                   اقای رییس

                                          خواهش می کنم شما بفرمایید

                                                   -تمام را-

                           ***

هو هو

  

هو هو

  سگی پارس می کند

               استخوان سفید دندانم

                              گوشت لبانم

                                      را

***گزیدن حالتی است که دندان را بر لبان میگدارند و  فشار میدهند***

+ نوشته شده در چهارشنبه 23 اردیبهشت1388ساعت 14:10 توسط ارنستو |

پرده اول تولد

 

    تاس می اندازد

                 - پنج و هفت  -

                         معجزه اغاز میشود

                                             شب

                                             

                              زن همسایه

                                   و ویار و قمار

                                           و من پس می افتم از بام تا ته سکوت

                                                       در حالتی معکوس

                                                               تا زندگی اغاز شود

                                                                          در رحم مرگ

                                                    

***

پرده دوم –بعد از تولد-

       

دیوارها فرو میریزد

          خانه من با زن همسایه یکی می شود

                            و ویار دست دراز میکند

                                        -با نگاهی چپ –

                                               به تمام عورت من

                                                   ترش میکنم و بالا می اورم

                                                               حامله می شوم

                                                   سقط می کنم حرامزاده را

                                                          و خاک می کنم عورتم را در باغچه زن همسایه مان

***

    پرده سوم-نه خیلی بعد از تولد-

خاک می شود

          عورتت

               دیوارم

                  سکوتت

                        در باغچه خانه ام

                                        خانه ات

                                             زن همسایه ات

                     بی هیچ تعفنی

                            کمی ریحان برای شعر چیز خوبی است

خاک شده است عورتمان

+ نوشته شده در سه شنبه 25 فروردین1388ساعت 10:29 توسط ارنستو |

پرده اول تولد

 

    تاس می اندازد

                 - پنج و هفت  -

                         معجزه اغاز میشود

                                             شب

                                             

                              زن همسایه

                                   و ویار و قمار

                                           و من پس می افتم از بام تا ته سکوت

                                                       در حالتی معکوس

                                                               تا زندگی اغاز شود

                                                                          در رحم مرگ

                                                    

***

پرده دوم –بعد از تولد-

       

دیوارها فرو میریزد

          خانه من با زن همسایه یکی می شود

                            و ویار دست دراز میکند

                                        -با نگاهی چپ –

                                               به تمام عورت من

                                                   ترش میکنم و بالا می اورم

                                                               حامله می شوم

                                                   سقط می کنم حرامزاده را

                                                          و خاک می کنم عورتم را در باغچه زن همسایه مان

***

    پرده سوم-نه خیلی بعد از تولد-

خاک می شود

          عورتت

               دیوارم

                  سکوتت

                        در باغچه خانه ام

                                        خانه ات

                                             زن همسایه ات

                     بی هیچ تعفنی

                            کمی ریحان برای شعر چیز خوبی است

خاک شده است عورتمان

+ نوشته شده در دوشنبه 17 فروردین1388ساعت 2:37 توسط ارنستو |

چه بگویم عکسها و اتفاقات دانشگاه صنعتی امیرکبیر انقدر تکان دهنده است که همه چیز را از ادم میگیرد. ذوق را هنر را و همه چیز را. و من میمانم با سخنرانی ها و فرافکنی های استادان دانشگاه صنعتی امیرکبیر. داشتن چقدر انسان راپست می کند. و غم این و درد این سخنرانیها از درد کتک کاری و قدرت نمایی بسیج و نمایش ان از صدا و سیما دردناکتر است.

+ نوشته شده در چهارشنبه 7 اسفند1387ساعت 17:19 توسط ارنستو |

من در انتخابات اینده ریاست جمهوری به نفع خاتمی شرکت می کنم

چون                                    

 از ارشاد شدن بیزارم

از معاون دانشجویی دانشگاه زنجان بیزارم

از هر چی طرح که اسمهایی شبیه امنیت و اجتماع در ان باشد بیزارم

چون

دلم برای احترام جهانی تنگ شده است

دلم برای شهر بی ماشین ون سبزرنگ تنگ شده است

دلم برای یک کلمه حرف حساب تنگ شده است

دلم برای ایران فردا و ادینه و توس و خرداد تنگ شده است

دلم برای خرداد تنگ شده است

دلم برای واژه تساهل در سخنرانیهای ریاست جمهوری تنگ شده است

چون

ترجیح میدهم به جای واژه هولوکاست واژه گفتگوی تمدنها را بشنوم

ترجیح میدهم به جای دیدن رییس جمهور مجمع الجزایر قمر نخست وزیر اتریش را در تلویزیون ببینم

فکر کنم همین دلیل اخر کافی باشد

شما چطور؟؟؟؟؟؟؟ منتظر پاسخ میمانم

 

+ نوشته شده در سه شنبه 22 بهمن1387ساعت 16:50 توسط ارنستو |

ای تف .... ........ وبلاگ مردی با چشمان گرگ رو فیلتر کردن. اینا دیگه کین

http://hmmmm.blogfa.com/

 

+ نوشته شده در جمعه 27 دی1387ساعت 10:48 توسط ارنستو

(اینو برای شرکت در مسابقه ای که مسعود عزیز گفته بود دوباره با یک کم دستکاری نوشتم. گفته بود ۵ تا رو هم برای شرکت در این مسابقه دعوت کن ۷ تا رو من گفتم.)

شك چند روزي است به جانم افتاده كودكي كه شيشه ماشينم را پاك ميكرد انگار عكسهاي دوران كودكيم در خيابانهاي شهر جان گرفته باشد. واي انگار سيبي كه از وسط نصف يا نميدانم ثلث شده باشد . صدایی هیچ و برفی نمیبارید ولی برف پاک کن ماشین یکریز کار میکرد و من انسوی شیشه به مردی نگاهم را میخ کرده بودم که هیچ شباهتی به نیمه جان من نداشت. موهایی شانه کرده و خوش فرم و خوش لباس و فرو رفته در نرمی خود. ارام کمی جابجا شدم هیچ نگاهم نمیکرد میخواستم بیشتر ببینمش .انگار میخی در تمام بدنم فروکرده باشند میخ شده بودم به صندلی و نمیتوانستم تکان بخورم . هی هی اقا. تف به چراغ و رنگ سبز و هرچی ادم پولداره .

 به خود شك كرده ام روزي جايي ولي او برادر دوقلوي من است .اين را پس از چند روز فهميدم.از ژنتيك هم هيچ نمي دانم .مادرم و پدرم هم حتي هماغوشي را انكار مي كنند چه برسد به...  . اري او سالهاست در كوچه ها يه دنبال همزادش ميگردد. اين را اكنون فهميده ام .

.

.

.

ثانيه هاست دنبال او مي گردم من و او را پيدا نمي كنم در كوچه هايي كه گويي خدا نيز سالهاست انجا را در ازدحام ماشين و خاطره از ياد برده است. اقا ببخشيد شما من را كودكيم را نديديد. همين جا به خدا همين جا شيشه ماشينم را پاك كرد.

معرفی چند نفر

1-زیرزمین http://www.zirezamin.blogfa.com/

2-سعیدhttp://www.tiler11.blogfa.com  t/

3-شبنم http://totalroot.blogfa.com/

4-مسعود  http://lmc.blogfa.com/

5-بی بی جان گوهر http://bikarzadeh.blogfa.com/

6-مردی با چشمان گرگ http://hmmmm.blogfa.com/

7-سار http://www.myreflection.blogfa.com/

و در اخر ۵=۷ ؟؟؟؟؟؟

+ نوشته شده در پنجشنبه 26 دی1387ساعت 15:47 توسط ارنستو

 

   _این یک تصمیم است_

اشی برای خودم خواهم پخت

                          با روغن

                          و وجب

                              و گندم

                               و  گوشت

                                    و دیگی که جا بشود در ان حجم من

                                            بی هیچ منتی از ادمیزادگان دگر

                                                _  این یک خودکشی است_  

                                            ***   

می دانید

    من هنوز هم زنده ام

                    از خدا پنهان بماند

                             از هول حلیم در دیگ نیفتادم 

                                              من

                                      من هیچگاه اشپز خوبی نبوده ام    

 

+ نوشته شده در شنبه 21 دی1387ساعت 16:40 توسط ارنستو |

شك چند روزي است به جانم افتاده كودكي كه شيشه ماشينم را پاك ميكرد انگار عكسهاي دوران كودكيم در خيابانهاي شهر جان گرفته باشد. واي انگار سيبي كه از وسط نصف يا نميدانم ثلث شده باشد .به خود شك كرده ام روزي جايي ولي او برادر دوقلوي من است .اين را پس از چند روز فهميدم.از ژنتيك هم هيچ نمي دانم .مادرم و پدرم هم حتي هماغوشي را انكار مي كنند چه برسد به...  . اري او سالهاست در كوچه ها يه دنبال همزادش ميگردد. اين را اكنون فهميده ام .

.

.

.

ثانيه هاست دنبال او مي گردم من و او را پيدا نمي كنم در كوچه هايي كه گويي خدا نيز سالهاست انجا را در ازدحام ماشين و خاطره از ياد برده است. اقا ببخشيد شما من را كودكيم را نديديد. همين جا به خدا همين جا شيشه ماشينم را پاك كرد.

+ نوشته شده در پنجشنبه 21 آذر1387ساعت 20:5 توسط ارنستو |

 

(به روجا چمنکار)

 

برایم کمی خدا بیاور

              من از جنوب می ایم

                      اینجا همه چیز بخار شده است و به هوا رفته است

                                                             -حتی خدا –

  ***                  

من از جنوب می ایم

                       برادر

                           برایم کمی خدا بیاور

+ نوشته شده در دوشنبه 13 آبان1387ساعت 19:44 توسط ارنستو |

 

می اویزم قبای ژنده خود را

                             بر درختی

                                   در این شب تیره

        ***

اتفاق انگونه می افتد که نوشته می شود

                     می اید ماشینی با نورهای زیبا

                                           و مرا با خود می برد

       ***

گم می شوند

           من و قبای ژنده

                        در شب تیره

+ نوشته شده در سه شنبه 30 مهر1387ساعت 15:12 توسط ارنستو |

 

 

پرده اول

 

چنگ میزنم به ریسمان پوسیده ای

 میگشایم کتاب را

استخاره میکنم تا ته جهنم

دندان نشان میدهند و چنگ

_عذاب دهندگان _

 کتاب را میبندم

و میبوسم خواب را

 لب میبندم و چشم میگشایم

اسمان میبافم

میبافم

ریسمان

و پایین می ایم از اسمان تا اعماق زمین

_سالها پیش_

***

پرده دوم

_سالها بعد_

 

مار میروید و زایش اغاز میشود

حلق میخواند و

نگاه حلقه میزند بر دوش من

دوش من خواب دیدم تو را

و تو چشم گشودی و

 من از خواب بیدار شدم

مغز ادم خواستی

تا اسطوره بیدار شود

پوست می اندازد مغز

تا مکرر شوم در درد

حلقه و حلقه و حلقه و ...

زنجیر

منم

میشناسی مرا

 عموزبنجیرباف

 امده ام اکنون

 سالها پیش مرا خواندی

-یادت می اید-

 و اکنون امده ام

امده ام

میبافم ریسمان

زنجیر

برای زمین

ریسمان

برای اسمان

نگاه تو حلق من

حلقه من

زنجیر تو

***

پرده سوم

 

عموی دوست داشتنی بازیهای کودکی امده

بیا در اغوش من

چشم در چشم من

حلقه میزنم

یک حلق میخواهم یک نگاه

یکی مال من

یکی مال تو

نترس

منم عموی بازیهای دوران کودکیت

امده ام این همه راه

کمی حلق میخواهم

+ نوشته شده در پنجشنبه 11 مهر1387ساعت 16:22 توسط ارنستو |

شنگیدن از یادم رفته است

بگذارید از اول داستان بگویم

تاخیرپخش فوتبال با هفت ثانیه

برای دین من

خبر میرسد سازنده دستگاه سرزمین کفر است

***

جولان الگانسهای رنگی در شهر من

برای دین من

و باز خبری چونان قبلی

با هفت ثانیه تاخیر

***

می بینم سالهاست

سقوط هواپیماها

سقوط ادمها

سقوط

سالهاست شنگیدن از یادم رفته است

***

هفت سین

نوروز

مهرگان

هفت ثانیه تاخیر

هفت ماشین رنگی

***

سیب را برمیدارم

-میوه بهشتی_

برای شما

شنگیدن برای من

میخواهم از ماشین پیاده شوم

+ نوشته شده در جمعه 8 شهریور1387ساعت 15:23 توسط ارنستو |

سیبب هنوز روی درخت بود

        و قانون جاذبه بی هیچ کاشفی

         ارام از کنارمان رد شد

             فصل انار بود

            و تو کال

               و اغوش من انگار شش ماهه به دنیا امده بود

                که تو را طلب میکرد

                 انار کال بی جاذبه

 *** 

 هیچ گاه خیاط خوبی نبوده ام

   حتی هنگامیکه چشمهایم را به چشمانت وصله زدم

      و تو میدانستی که چشمان من

       وصله ناجور است بر ان

         و هیچ نگفتی

          و من سوختم

           و باز دوختم و دوختم

***

        دوختم چشم به سیاهی شب

         شب کال و زمستان

           و من

           دوختم

             دوختم

***

بگذار صادق باشم

  دستم به ستاره چشمک زن شب نرسید

  و گفتم شیرین  نیست

   سیاه کال پرجاذبه

 

+ نوشته شده در شنبه 26 مرداد1387ساعت 13:23 توسط ارنستو |

 

      او به خواهر من تجاوز  می کند

                          من به خواهر او

                            _کمی بالاتر از چهاراه_

                      ***

از کنار هم رد می شوند

                         برخورد

                           ازدحام هوس

                                    _ممد حیات_

                                      _بالاتر و پایینتر از چهارراه_

 

                      ***      

-برخورد با او -

               و من

                   ببخشید اقا

                     -سری تکان میدهد-

                             -به جا نمی اورمش-

                                            رد می شویم

                                             _کمی پایینتر از چهارراه_

 

 

 

+ نوشته شده در جمعه 11 مرداد1387ساعت 15:59 توسط ارنستو |

پارس

 مقدمه

پارس نام سرزمین ایران است.

تا جایی که می دانم صدای سگان هم هست.

ببخشید توهین به پان ایرانیستها و وطن دوستان و پرستان نشود.

این مطلب تنها جنبه اطلاع رسانی داشت

و به مذاق عرب دوستان هم خوش نیاید و دلشان خنک نشود .


***

سگان پارس می کنند ولی گویی گذشت زمانی که با پارس گرگ نزدیک گله نمی امد. پارس بیهوده است و بی مقدار و دوران شوکت و ترس افکنی پارس گویی به انتها رسیده است. گرگ گله میدرد و سگ پارس میکند و چوپان خود را به خواب زده است. چوپان دروغگو هم که میگویند با ضرب چماق مردم پارس سالها پیش مرد. هنوز گله و چوپان را هست . صدای پارس نمی اید. صدایی میشنوم صدای پارس می اید.

+ نوشته شده در چهارشنبه 2 مرداد1387ساعت 13:44 توسط ارنستو |

بی شرح

کف بزنید

کیف بکنید

هورا بکشید

هوار بکشید

از ما که گذشت

دف بزنید

دف بزنید

+ نوشته شده در دوشنبه 31 تیر1387ساعت 2:19 توسط ارنستو |

تو

 

لب باز میکنی

            و زمستان مکرر می شود

  چشم میبندی

         و برف باریدن آغاز می کند

وجودم می ایستد در برابرت

              و درخت شکسته می شود

                               در هجوم برف

                                      ***

تو هنوز زنده ای

             برف می بارد

                    و درخت...

                                     ***

لب باز میکنی ؟

                 کی؟

                 بهار را مکرر کن

                      ریشه ام هنوز در خاک است

 

+ نوشته شده در یکشنبه 23 تیر1387ساعت 2:26 توسط ارنستو |

در سوگ بهرنگ

لب می دوزد بر لبان دروغ

و در صدای چرخ خیاطی زن گم میشود

ناله های  مرد وزن در اتاق انسوتر

او دروغ می گوید پس زنده است

***

نگاه هوسبار مرد

 می مکد سینه دختر را

و محو می شود در ازدحام هوس فریادهای دختر

او نگاه می کند پس زنده است

***

مرد شیک پوش

 ادب می پوشد بر عریانی عورتش

وتجاوز می کند با پول به ذره ذره ما

او تجاوز می کند پس زنده است

***

همه ما زنده ایم

 دروغگو

 هوسباز

 متجاوز

  اما

اما

اما

اما بهرنگ مرده است

ما زنده ایم

اما

اما

اما

.

.

.

***

او کام نگرفت

و لمس نکرد هیچ لطافتی را در شلوغ بازار هوس و تجاوز

چه میگویم

من خود او را دیدم

عشقباز با گلهای حیاط

مست لایعقل

از اتمام کارش هنگامه کاشت اخرین نهال

***

گلها زنده اند هنوز

و

بهرنگ مرده است

مرگ زنده است هنوز

و

بهرنگ

تف به تو ای مرگ

و بهرنگ

وای

وای

باور نمی کنم

بگذارید پارچه سیاه را یکبار دیگرنگاه کنم

+ نوشته شده در پنجشنبه 20 تیر1387ساعت 14:30 توسط ارنستو |

بهرنگ

نبودم. داغدار بودم و دلسوخته پسرعموی عزیزی که از بین ما رفت. بهرنگ نامش بود و چه نام بامسمایی. بهرنگ بهترین رنگی بود که دیدم. او از نسلی بود که در حال انقراض است. هنوز گلها را دوست داشت. گلهای حیاط خانه شان را درختان حیاطشان را همه خود کاشته بود و می دیدم چه باحوصله به همه انها اب میداد و با چه وسواسی. درختان خانه هنوز منتظر اویند تا شلنگ بدست به سراغشان برود. وجودش بیرنگ بود و زلال. پاک بود چه بگویم. چگونه بگویم. نمی توانم بگویم در این روزگار انحرافات اخلاقی و اجتماعی او چگونه زندگی می کرد . معصوم نبود که هیچکس معصوم نیست ولی در پاکی روح بی بدیل بود. رفت خیلی زود هم رفت خیلی زود.در اوج جوانی . در اوج ناکامی. هیچگاه لبخندهای او را فراموش نمیکنم.

عبداله عبداله مطلبی نوشته است در سوگ بهرنگ . واقعا چه زیبا گفته بهرنگ را و داغ پس از او را.

+ نوشته شده در سه شنبه 18 تیر1387ساعت 11:28 توسط ارنستو |

ازدواج

اقای خنده بفرمایید بنشین

بر لبان محبوب من

خجالت نکشید منزل خودتان است

من میروم

اینجا جای شماست

لبان من اضافیند

***

خانم حسادت اغوشت را باز کن

به اندازه حجم من

-حتی نه یک ذره بیشتر-

اینجا جای من است

همه اضافیند

***

گر می گیرم سگ میشوم

 کور می شوم

نمی بینم

خانم ببخشید

شما با من همخوابه می شوید

+ نوشته شده در پنجشنبه 6 تیر1387ساعت 16:7 توسط ارنستو |

دانشگاه زنجان

 

ایستاده بالای سرم

و من ارام دید می زنم پیکر لختش را

اقا ببخشید چقدر بدهم خدمتتان؟

صدایش مرا پایین می آورد

و من با نگاهی مودبانه

قابلی ندارد دو هزار تومان

می دهد و می رود

و او هرگز نمی فهمد که

 من به او تجاوز کرده ام در ملاخاص

و من که میدانم

 من

 من

من

می دانم

 می دانم

می دانم

من گناه کرده ام

چون معاون دانشجویی دانشگاه زنجان

مدارک همه کامل است

مجازات

 شلاق بر پیکر خسته مغز

ختم دادگاه

.

.

.

 ((تحصن لازم نیست))

هیچکس از پشت میزش تکان نمیخورد

اقای ریئس دانشگاه زنجان می گوید

 

((تحصن لازم نیست))

چند بار شما تحصنگران تجاوز کرده اید به این دختر در ملاخاص ؟

من می گویم

ختم دادگاه

 

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه 2 تیر1387ساعت 16:0 توسط ارنستو |

کلمات

من گناه کرده ام

       گنده گویی و کرمغزی

                در شبی ساعت باران

                        

ساعتها در زیر باران خسته ام

             خسی شده ام

                     در بادهای موسمی که از بهشت می ایند

                                    

کاروان بهشت در آخرین کاروانسرا

                   راهزنان

                        یغما و من

                             ***     

می گویم و دان می پاشم برای مغز

             تا برچیند انرا در نوک قله

                        با ضربات پی در پی

                                 

گاهی فقط گاهی

             ندانستن ومردن

                    بهتر از دانستن و ماندن است

                                    

و من حتی یکبار بعد از سالهای ابتدایی

                   یادی نکرده ام از ابوریحان بیرونی

                               چه برسد به فاتحه ای خشک خالی

                                        

نان خشکی دیگر نمک نمیفروشد

            و من یاد ابوریحان می افتم

                        اسوده خوابیده اند ریحانهای باغچه مان زیر سایه مترسک

                                         

ساده تر  بنویسم

            سالها پیش من عاشق شدم

                     عاق شدم و شراب خوردم

                                      

من گناه کرده ام

               اعتراف می کنم

                      در پیشگاه ابوریحان بیرونی

                                            

بیرون هوا سرد است

             و من سرپناهی می خواهم

                          خوش به حال ریحانها

+ نوشته شده در یکشنبه 26 خرداد1387ساعت 14:41 توسط ارنستو |

 
Powered By Cerikestan